Vakantie

Ben je op vakantie geweest, was het leuk?” Vraagt de mevrouw van de biologische groentenkraam op de zaterdagmarkt in Arrecife, Lanzarote als ik mijn boodschappen bij haar afreken.
Ik ben weer terug van twee maanden Nederland.
De reacties van de mensen hier zijn ongeveer dezelfde, óf iedereen vindt het leuk je weer te zien, óf ze doen net alsof ik niet ben weggeweest en gaan gewoon door met het verhaal waar ze twee maanden geleden mee bezig waren.

Blijkbaar ben ik hier tot het straatbeeld gaan horen, die kale vent die nog steeds als een manke pinguïn door de straten loopt terwijl er een zeer merkwaardig Spaans uit zijn mond komt.

Een voorbeeldje: Ik had zin in een biertje, dus wat doe je dan? Juist, je bestelt een pilsje.
Hier heet dat een caña (‘kanja’ = pils) en als het vroeg op de dag is (vóór een uur of 12) bestel je een cañita (‘kanjita’) dat is precies hetzelfde maar het klinkt onschuldiger.
In Nederland noemen we dat een pilsje, ook dat klinkt veel onschuldiger dan pils.

Nu wordt er in Spanje een belangrijk onderscheid gemaakt tussen mannen en vrouwen.
Ze vinden dat onderscheid zelfs zó belangrijk dat ze het speciaal aangeven. Dé man is in het Spaans el hombre en dé vrouw is in het Spaans la mujer. Iets wat mannelijk is wordt aangegeven met el  en aldatgene wat vrouwelijk is wordt aangegeven met la.
El = mannelijk, la = vrouwelijk. ALTIJD.
Je betitelt iets wat mannelijk is, NOOIT met la en je betitelt iets wat vrouwelijk is NOOIT met el. Dit getuigt van respect voor het andere geslacht.
Izze simpel. Een kind kan de was doen, ja toch?

Maar de Spaanse taal (of Frans, Italiaans, Portugees, Latijn, …) gaat nog een stapje verder. Terwijl we het in Nederland hebben over een man en een vrouw hebben ze in Spanje zelfs het woordje een een geslacht gegeven: De mannelijke een is un (een ‘oen’) en de vrouwelijk een is una (een ‘oena’).
Dus: een man is un hombre en een vrouw is una mujer, en ook dit geldt weer ALTIJD.
Je noemt NOOIT iets vrouwelijks ‘un‘ en je noemt NOOIT iets wat mannelijk is ‘una‘.
Dat kan niet, dat mag niet, en dat gebeurt ook niet. AMMENOOIT NIET!
Er zijn in het verleden mensen voor minder geëxecuteerd.

Maar ik had nog steeds zin in een pilsje. Terwijl in Nederland bier of pils onzijdig is (hét bier, hét pilsje) is dat in Spanje natuurlijk (jullie raden het al): vrouwelijk.
Dus ‘het pils‘ is ‘la caña‘ en ‘een pilsje‘ is ‘una cañita‘.
Een weldenkend mens met toch zo’n 1 biljard neuronen in zijn hoofd moet dat toch kunnen onthouden zou je zeggen, zo moeilijk is dat nu ook weer niet.
Nu zijn er bij mij, door mijn MS, een aantal van die neuronen stuk, defect of verdwenen. Dat heeft een aantal gevolgen en één daarvan was dat ik bij de ober ‘un cañita‘ ipv ‘una cañita’ bestelde, de brave man knikt en loopt weg. Na twee meter staat hij stil en blijft even staan. ‘Ik heb het niet goed gehoord’ denkt hij ‘Wat zei die kale vent nu ook weer? Una cañita(een pilsje)? Nee, dat zei hij niet. Dos cañitas (twee pilsjes)? Nee, dat ook niet. Mucha cañita (veel pils)? Ja, dat zou kunnen. Ik weet dat het een buitenlander is, laat ik toch maar even vragen hoeveel pils hij wil hebben’
De ober loopt dus terug en vraagt aan me ‘U zei dat U véél pils wilt hebben, maar U zei niet hoevéél U wilt.
Voor hetzelfde geld had hij zonder commentaar tien pullen bier op mijn tafeltje gezet.

This entry was posted in Lanzarote and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>