¡Tapas!, ¡Tapas! en nog eens ¡Tapas!

Tapas zijn hapjes, kleine porties, en je eet ze meestal in kleine (of soms grote) tapasbars. Als je in een Spaanse tapasbar tapas bestelt, zijn dat er meestal twee of drie stuks. Let op: als je tapas bestelt en de ober vraagt aan je “¿Raçion?“, antwoord dan “¡No, tapas!”, anders krijg je volledige maaltijden op je bord.
Ik ben bij drie tapasbars in Lanzarote geweest om te voelen wat de onderlinge verschillen zijn, natuurlijk nam ik altijd drie tapasgerechten, meestal een glas wijn en een espresso om het af te sluiten.

Hier het overzichtje van drie:

1) La Taberna de Nino, Puerto del Carmen

“Ik heb er wel eens over gelezen” herinner ik me terwijl ik in de calle Tanausù – een zijstraatje direct langs de lange, lange boulevard – in Puerto del Carmen langs de bekende tapasbar La Taberna de Nino loop. Het is 12h15 en het begint op dit moment een beetje te regenen, iets wat hier hoogst zelden voorkomt. Iedereen die op de boulevard loopt duikt het dichtstbijzijnde café in om te schuilen alsof het om een wolkbreuk zou gaan. In werkelijkheid zijn het er welgeteld 27, nee 28 druppels licht gezouten water die op mijn hoofd neerkomen.

Ik duw het gietijzeren hek open en loop het lege terras op. De ober die bezig is om de tafels te dekken kijkt mij een beetje verbaasd aan. Ik knik naar hem, zeg ‘buenas dias‘ en loop door naar achteren naar de open keuken waar de kok aan het werk is. “¿Qué?” vraagt hij een beetje nors, “” vraag ik een beetje bedeesd. Het blijft heel even stil. Dan vervolgt hij met “¡a las uno!“. Zo, dan weet ik dat tenminste ook weer. Ik draai me om en loop weer naar het lege terras. De ober doet heel vriendelijk het gietijzeren hek voor me open en ik stond weer buiten.

Lunch begint hier in Spanje om één uur en geen minuut eerder. Zodra ze zijn geopend ben ik van harte welkom maar daarvoor heb ik daar niets te zoeken.
Het stormt in Puerto del Carmen, dat komt niet zo vaak voor, maar een stevige wind aan de kust is altijd leuk toch? Ik ga een half uurtje over het strand lopen, even lekker uitwaaien. De rode vlag wappert, je mag vandaag niet in zee zwemmen. De vliegtuigen in Tenerife blijven aan de grond.

Precies om één uur ben ik weer bij La Taberna de Nino, er zitten nu één of twee mensen die duidelijk bekenden van de tapasbar zijn.
Ik ga aan een tafeltje zitten, leg de krant die ik bij me heb op tafel en bestel een ‘vino blanco seco, una copa‘. De ober opent een fles aan tafel en laat mij proeven. “Hij weet tenminste nog hoe het hoort” denk ik heel kort. Tegelijkertijd denk ik “Je wordt oud, jongen”. Eén van de mensen die al in het restaurant zat, vraagt of hij de krant mag lenen, “si”; “graçias”; “de nada”.De kaart is enorm uitgebreid, naast 46 gewone tapas gerechten hebben ze 10 voorgerechten, 3 soepen, 9 vis- en 14 vleesgerechten.

Zalm met artisjok en jamon iberico

Zalm met artisjok en jamon iberico

Ik bestel 3 tapas ‘corazones de alcachofas con salmon marinado’, ‘pan con jamon iberico‘ en ‘crocante de espinacas con langostinos, salsa de queso y papas chips‘. Als ze op tafel worden gezet blijken het eigenlijk niet zozeer 3 tapas maar 3 pequeno maaltijdjes te zijn, allemaal even lekker.

Gefituurde spinazieballetjes met chips van rode aardappel

Gefituurde spinazieballetjes met chips van rode aardappel

Een tip voor diegene naar  La Taberna de Nino gaat: heb je lichte trek voor de lunch, bestel dan 1 of 2 tapasgerechten met een glas wijn. Dat is ruim voldoende.
Ik moest voor  3 tapas gerechten, 2 glazen wijn en koffie 18 euro afrekenen en dat is echt niet teveel.

Samengevat:

Het eten is perfect, de keuze is reuze.
De huiswijn is top.
De sfeer is lekker relaxed, Spaans. 
De prijs is prima. €18, 3 tapas, 2 wijn, 1 koffie

2) Bar Andalucia, Arrecife

Ik ben in het centrum van Arrecife en loop langs de boulevard (de Av. La Marina) en neem op de calle real (dit is de C/ Leon y Castillo) de 1e rechts, de C/ Inspector Luis Martin en passeer een pand met een blinde muur, tegen de muur leunen twee mannen die met elkaar in gesprek zijn. Je loopt er bijna voorbij, er hangen geen reclameborden met felle kleuren, alleen een deur die openstaat met in de deuropening een schoolbord met gerechten.

Bar Andalucia ziet er heel onopvallend uit, je loopt er makkelijk voorbij.

Bar Andalucia ziet er heel onopvallend uit, je loopt er makkelijk voorbij.

Als ik stop om die even te bekijken vraagt één van de mannen of ik niet even binnen wil kijken. Het ruikt er wel erg lekker en ziet er leuk uit, een verfrissende jonge en moderne tapasbar. Het meisje achter de bar spreekt me in het Engels aan. Ik ga zitten, bestel een flesje water en pak een tijdschrift. Aan de muur van de ruimte hangen zeefdrukken die te koop zijn. Als ik het blaadje na een paar minuten heb doorgebladerd, loop ik naar de bar en kijk wat er is tentoongesteld aan gerechten. Ik bestel gemarineerde paprika’s, tortilla en gevulde aubergine.

Er heerst een hier een hele prettige sfeer, bijzonder rustig zonder saai te zijn. Het is een gezellig komen en gaan van mensen die even binnenlopen voor een kletspraatje, koffie, biertje of om een te hapje eten.

De sfeer is bijzonder relaxed

De sfeer is bijzonder relaxed

Alles gaat in een lekker rustig tempo, er is een relaxte sfeer geen heen en weer geren of gedoe. Er wordt niet naar elkaar geschreeuwd of geroepen. Rustige muziek op de achtergrond. Als je wilt onthaasten, dan is de Bar Andalucia een goed adres hiervoor.

Samengevat:

Het eten is goed, de keuze is niet reuze.
De huiswijn is best.
De sfeer is bijzonder relaxed en prettig, Spaans.
De prijs is meer dan prima; €9 voor 3 tapas, glas wijn en koffie.

3) Museo del vino, Arrecife

Foto uit het Museo del Vino

Foto uit het Museo del Vino

Ze hebben het er maar druk mee. Drie obertjes en een dame achter de bar moeten de lunch doen. In ieder geval moeten ze ervoor zorgen dat het eten van de keuken naar de juiste tafel gaat. Het restaurant is leeg, ik ben de enige klant die om 13h binnen in het restaurant zit,  buiten hebben ze een klein terras met een paar tafeltjes. Alle vijf tafeltjes waren bezet, vandaar dat ik binnen zit. Hoewel ik de enige klant in het restaurant ben, is het verre van rustig. De welbekende kreet “¡Vale vale vale, venga, venga, vamos!” hoor je regelmatig door de ruimte galmen. Het is een druk heen en weer geloop naar en terug van de keuken. Briefjes met bestellingen worden gebracht. Borden met eten worden gehaald. In keuken is iedereen rustig aan het werk, de kok fluit een deuntje.

Ik moet eerlijk zeggen dat dit het mooiste restaurant is waar ik ben geweest. Het maakt deel uit van ‘el museo del vino’. Voor de mensen die het nog niet wisten; op Lanzarote worden druiven geteeld en wijn gemaakt. Lekkere wijn en heel betaalbaar. Het restaurant zie er goed uit, mooie grote foto’s die iets met wijn te maken hebben. Hier zit duidelijk een organisatie met geld achter.

Ik bestel drie tapas; ‘Pescado a la plancha’, ‘Croquetas’ en ‘Albondigas’.

De pescado is lekker, fris met een beetje citroen. De albondigas zijn prima, maar niet echt iets om te herinneren en de kroketjes (vis- en kaas-) zijn een beetje vettig.

Samengevat:

Het eten is redelijk, de keuze is niet reuze.
De huiswijn gaat wel.
De sfeer is niet echt relaxed, druk druk druk, wel Spaans.
De prijs is prima.€14 voor 3 tapas, glas wijn en koffie.

Adressen:
La Taberna de Nino, C/ Tanausu 2, Puerto del Carmen
Bar Andalucia, C/ Inspector Luis Martin 5, Arrecife
Museo del vino, Garcia de Hita 8, Arrecife

This entry was posted in Eten, Lanzarote and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>