Pinchos sin gluten: in plaats van chips bij de borrel

Een echte Nederlander wil bij de borrel een glas in de éne en iets te knabbelen in de àndere hand hebben. Wat chips bijvoorbeeld. Chips zijn echter niets anders dan gefrituurd aardappelmeel met een flinke laag zout eromheen. Het wordt gefrituurd omdat het daar zo lekker krokant van wordt. Het vet zorgt ervoor dat die oh zo lekkere smaak langer in je mond blijft hangen, maar welke smaak is dat dan? Aardappelmeel heeft geen smaak óf het zouden de resten – afkomstig van de reacties uit het karamelliseerproces  van Maillard – moeten zijn. Jazeker, Masterchef is dol op deze karamellisatie; die lekkere suikers die in de aardappel zitten en een beetje verbranden tijdens het frituren. Koolresten hebben echter geen lekkere smaak zoals iedereen weet. Daarom doen fabrikanten als Lays er maar een grote hoeveelheid zout over om die smaak – of juist het gebrek aan smaak – te verbergen.

Maar ik zit hier in Spanje, het land van vele smaken, dus waarom een gebrek aan smaak verbergen met een laagje zout?

Ik ben daarom begonnen met een lijst van hapjes – pinchos – met veel smaak en weinig zout, en glutenvrij natuurlijk:

Opmerking: ik gebruik als noot hier altijd walnoot en de reden hiervoor is simpel, ik had niets anders in huis. Maar hazelnoten, amandelen etc. mogen natuurlijk ook en zijn even lekker.

1. Plakje wortel met een walnoot. Eenvoudiger kan gewoon niet. Zorg dat je een verse niet uitgedroogde wortel in huis hebt en die nog lekker zoet is. Snijd er plakjes van ongeveer een halve centimeter dik. Leg op ieder plakje een stukje walnoot.Je moet hier geen zout bij doen. Zonde van de smaak. Het zoete van de wortel gaat prima samen met het bittere van de noot.

Wortel met walnoot

Wortel met walnoot

2. Plakje rode of gele paprika¹) met een walnoot. Vind ik zelf net iets lekkerder omdat ik een liefhebber van rode paprika ben. Rode paprika is lekker zoet, zeker als je ze na het snijden nog een halve dag in de koelkast legt. Het zoete combineert heel goed met het bittere van de noot.¹) Geen groene paprika? Nee, de suikers zijn minder goed ontwikkeld bij groene paprika, die smaakt dan een beetje bitter, bij rode en gele paprika’s zitten er voldoende suikers in. Je moet er natuurlijk ook geen zout bij doen.

Paprika met walnoot

Paprika met walnoot

3. Plakje kaas met rode paprika en walnoot. Eigenlijk is dit in principe hetzelfde recept als hierboven maar je voegt het zout en het vet van de kaas toe. Samen met het krokante van de walnoot lijkt het wel chips! Maar dan wel met smaak! Je snijdt de paprika in kleine stukjes. Welke kaas je gebruikt maakt niet zoveel uit, houd je van jonge kaas, neem je jonge kaas. Houd je van parmezaan, snijd je een dun plakje Parmezaanse kaas. Leg op het plakje kaas de walnoot en een theelepel paprikablokjes. Als je jonge kaas gebruikt kun je het in een envelopje vouwen, of oprollen als een loempiaatje. Alternatief: Snijd een plat stukje paprika van 2×2 cm. Leg hier de walnoot op en strooi er wat gemalen kaas over of meng er een beetje jonge geitenkaas door. Heerlijk.

kaas met rode paprika en walnoot

kaas met rode paprika en walnoot

4. Plakje salami met gele paprika en walnoot. Eigenlijk volg je het recept van het plakje kaas met paprika en walnoot zoals hierboven beschreven. Behalve dat je 1 of 2 plakjes salami gebruikt, een plakje gerookte ham kan natuurlijk ook.

Salami met walnoot en rode paprika

Salami met walnoot en rode paprika

5. Zelf geroosterde amandelen. Blanke amandelen zijn fantastisch. Je hoort altijd een voorraad in huis te hebben. Je kunt ze op de markt of bij de reformwinkel voor €10-12 per kg kopen. Dat lijkt een hoop geld, maar als je bedenkt dat een portie van 25 gram per persoon voldoende is, kom je op 25 tot 30 cent per portie. Dat valt dan weer mee. Ook al lijken de amandelen na een tijd in de voorraadkast hebben gestaan een beetje oud, na het roosteren zijn ze weer als nieuw. Koop geen geroosterde amandelen in de winkel. Waarom niet? Daarom niet! De geroosterde amandelen worden vaak in resten van stookolie gebakken, dat is niet alleen ongezond voor jou, maar het is ook ongezond voor je kinderen of kleinkinderen, afhankelijk of de gevolgen een generatie overslaan of niet. Niet doen dus. Gewoon thuis roosteren, dat is veel beter en veel lekkerder. Neem een kleine koekenpan (diameter 20 cm) strooi de amandelen over de bodem van de pan tot de bodem vol is, geen bergjes, geen dubbele laag. 1 enkele laag die de bodem bedekt van een 20 cm pannetje is 1 portie van 25 gram (een gemiddelde pan van 24 cm is 1½ portie, een grote koekenpan van 28 cm geeft 2 porties). Rooster de amandelen op een matig vuur gedurende 20 minuten. Je moet wel in de buurt blijven om regelmatig de pan te schudden. Ze verbranden vrij makkelijk. Na 20 minuten (of als ze bruin zijn) laat je ze buiten de pan zo’n 10 minuten afkoelen en smullen maar! Je kunt er een korreltje zout over doen als je wilt maar dat hoeft echt niet.

This entry was posted in Eten, Recepten and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>