Zaterdagmiddag bij Gambrinus

In principe werken de meeste mensen hier – behalve misschien een enkele luie ambtenaar – zes dagen per week, sommige mensen werken zelfs zeven dagen per week, die laatste zijn de kleine zelfstandigen die zeven dagen nodig hebben om het hoofd boven water te houden.
Vergeet niet dat hier op Lanzarote een werkeloosheid van 35% heerst.
God schiep de wereld in een dag of zes en ging vervolgens een tukkie doen, hier zijn er echt zeven dagen nodig om de week door te komen.
Als OLH een echte doorzetter is, dan doet hij iedere week zo’n schepping,
52 stuks per jaar en als je dan bedenkt dat hij al ruim 10 miljard jaar bezig is dan moeten er nu toch wel al zo’n 520 miljard scheppingen / mensheden in het universum rondlopen, vliegen of in een maagdelijk ruimteschip een dagje door het heelal cruisen.

En stel even dat wij hier op aard een gemiddeld clubje zijn met grofweg 6 miljard tweevoeters, dan is het gezellig druk in Mr. Universes backyard met 3,000 miljard miljard (21 nullen) voetgangers.
En hoewel dat een behoorlijk aantal is, is dit nog lang geen google (100 nullen), dus OLH heeft nog het e.e.a. te doen voordat hij de grootste beursgenoteerde onderneming is gepasseerd. (*)
En voor de marketingmensen onder ons: THE SKY IS NOT THE LIMIT.

Maar eigenlijk ben ik weer – zoals gewoonlijk – afgedwaald.
Terug naar de zaterdagmiddag in Arrecife.
Om precies 14h00 sluit de stad, de winkels gaan dicht,
crèches en kerken sluiten, op kantoor worden de PC’s en printers uitgezet.

Alle mensen die vrijkomen zijn uitgelaten, het is weekend.
En wat doen we dan? Juist, we gaan lunchen!!!

Om 14h05 zijn alle barretjes, cafeteria’s en restaurantjes overvol, iedereen verovert een tafeltje en belt/text/whatsappt de familie om door te geven waar hij of zij zit.
Vijf minuten later stoppen er auto’s, taxis, mensen komen van alle kanten aangelopen en stevenen blindelings af op de tafel waar hun partner al zit te wachten.

Ik zit in ‘Gambrinus‘, ‘Gambrinus‘ is een ‘cerveseria‘ wat oorspronkelijk bierbrouwerij betekent maar nu het beste vertaald kan worden met tapperij. De kroeg zeg maar, waar je behalve bier ook heerlijke wijn, cocktails of wiskey kunt drinken. Het is er druk, er zijn veel gezinnen, mét of zónder kinderen. iedereen is blij en vrolijk want het is weekend.
Gambrinus  kijkt uit op het strand, de mensen die over de boulevard flaneren zwaaien naar bekenden die binnen zitten.
Alle tv’s staan aan, het programma is voetbal; Real Madrid tegen Granada, iedereen is voor Real, Granada heeft een schijn van kans en verliest
met 4-1 met een luid applaus tot gevolg.
En je kunt er heerlijk eten, ik kan je zeker de ‘patatas bravas‘ aanraden maar de andere tapas of daghappen zijn hier ook grandioos.
Het is erg druk, obers scheuren met piepende bandjes door de bochten om alle bestellingen af te handelen, rookwolken stijgen op van de gladde vloertegels.
Als na een uur of twee het stof is neergedaald en iedereen is gevoederd wordt de sfeer rustig en gemoedelijk.

Een kersverse vader zit aan een tafel met een kopje koffie en een krantje, zijn dochtertje in de kinderwagen naast de tafel.
Rustig beweegt hij ritmisch de kinderwagen heen en weer, het meisje slaapt lekker door.

Aan de tafel tegenover zit een ouder paar, hij rookt zwijgend een dikke sigaar, leest ‘El País‘ en drinkt uit een groot glas J&B (wiskey) met veel ijs.
Zij Facebooked geconcentreerd met haar (klein)kinderen en neemt afwisselend een slokje G&T (gin&tonic) of een trekje van haar filtersigaret (menthol).
Ze hoeven niet meer met elkaar te praten, zó lang zijn ze al bij elkaar.

Aan een tafel verderop zitten drie echtparen – tussen de 50 en 60 –
te pokeren. Dat doen ze iedere zaterdagmiddag, ze hebben hun eigen kaarten, chips en eigen tafelkleed.
De blonde dame aan het hoofd van de tafel is vandaag de bank.
Het kersverse papaatje haalt de volgende krant bij de bar.
Zoals het hoort bij poker staat de lucht blauw van de rook, de ober komt naar de tafel, niet met drankjes maar met een schone asbak, iedereen heeft zijn of haar eigen fles gin/rum/wodka of Johnny Walker black label.
Een streepje op de fles geeft aan wat de beginstand was.
Er wordt veel gelachen aan de pokertafel, het is er gezellig.

Cambrinus, zaterdagmiddage: Links de kersverse 'papi' recht de pokertafel

Gambrinus, zaterdagmiddag: links de kersverse ‘papi’ rechts de pokertafel

Een meisje van een jaar of 9 met haar enkel in het gips loopt (nee, ze huppelt) op krukken rond door de zaak, ze is de dochter van de serveerster die net binnenkomt om aan de avonddienst te beginnen, net voordat ze het restaurantdeel binnenloopt dooft ze haar Malboro-light sigaret in de asbak van de pokeraars.

De jonge vader wuift de rook van de pokertafel weg van zijn dochtertje in de kinderwagen. Als het kind begint te huilen staat hij op en buigt voorover – met een peuk in zijn mond – om het meisje te troosten.

Iedereen rookt hier, ik ben – op de kinderen na – de enige niet-roker hier, maar ja ik ben dan ook de enige buitenlander in dit café.

Rond iedere jaarwisseling  heb ik voor het nieuwe jaar weer hetzelfde voornemen:

Stoppen met roken


En weet je? het lukt weer ieder jaar probleemloos, succes verzekerd!!!


(*) Misschien moeten we in deze dagen van geldontwaarding, bedrijven, overheden en regeringen niet meer in miljoenen, miljarden of biljarden uitdrukken maar in het aantal nullen.
De hele wereld of de VS zijn 14 ( aards Bruto Nationaal Product is $54.311.608,000,000, BNP VS=$13.843.825.000.000),
Japan, China,  Duitsland, UK, Spanje t/m India 13
Nederland is 12 (BNP= $768.704,000,000),
zorg of onderwijs in Nederland 11 (ca.  €90,000,000,000).
Kiribati is hekkensluiter met (BNP $67.000.000).

This entry was posted in Uncategorized and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>