Een binnenzakje

Español English

Als je in een stad aan zee woont dan wil je in die zee ook zwemmen, de mensen stammen van de vissen af en vissen moeten altijd zwemmen,  zelfs in de keuken zegt de kok, “vis moet zwemmen“. Ze bedoelen weliswaar zwemmen in droge witte wijn en niet zwemmen in zeewater maar toch.

Dat is oer, heel oer. En dat gaat zelfs verder dan “Roots”.
Ik woon zo’n vier of vijfhonderd meter van zee en ik wil dus ook zwemmen, die drang is er gewoon. De zee roept, 24 uur per dag, 7 dagen per week, 24/7 zeg maar.
Bedrijven, banken, verzekeringsmaatschappijen ja zelfs ambtenaren roepen het soms: 24/7. Maar of ze dat écht menen?
De aarde, de maan, de zon en het heelal werken 24/7.  En  ook de zee.
Banken en de overheid doen dat niet.
Onweerstaanbaar is die roep van de zee, zeker als het lekker weer is en dát is het hier iedere dag. Zwemmen dus.

Helaas geeft het moderne leven ook direct een praktisch probleem als je aan die
roep van oer gehoor wilt geven.

Waar laat ik namelijk de sleutels van mijn appartement als ik in het water ga?

Ik kan ze moeilijk op het strand laten liggen. Begraven onder het zand en er een stokje bijplanten zodat ik ze na mijn  terugkomst weer terug kan vinden? Of de sleutelbos tijdens het zwemmen de hele tijd in mijn mond houden? Wat moet ik in dat geval doen als ik een keer adem wil halen?
Verbergen in mijn miniscule sportieve zwembroekje dan? In dat geval zou ik eigenlijk alleen als een elegante zeemeermin met een vlinderslag de woeste golven van de Atlantische  oceaan kunnen weerstaan, nu ik ben wel heel sportief in intentie  maar we moeten de zaak nu ook weer niet overdrijven.

Ik heb dus een andere zwembroek nodig, zo een met een zakje, aan de binnenkant.
Daar kan ik dan m’n sleutels indoen tijdens mijn sportieve oer-uitstapjes in the Altantic.

Ik kan me herinneren dat ik eens een zwembroekenspeciaalzaak heb gezien, maar waar was dat ook alweer? Ergens aan de boulevard bij de zee, dat zou misschien kunnen, maar nee. In het centrum van de stad? Nee ook niet, ah ja de winkel ligt aan de Rambla! De Rambla is een soort ringweg in Arrecife  waar het busstation en alle kantoren liggen, een paar kilometer verwijderd van het strand, als ik met mijn pinguinloopje de winkel binnen waggel komt direct een dame met een ernstig gezicht op me afgelopen om te vragen wat ik hier kom doen doen, ik wil een “traje de baño” of een “bañador”  (zwembroek) leg ik haar uit en haar gezicht gaat van ernstig naar vrolijk, “ja ja ja, die hebben we” zegt ze.
“¡Perooooo… con un bolsillo interior por mi llaves!”,
Maarrr…. met een binnenzakje voor mijn sleutels!”vervolg ik. Ze knikt begrijpend en haar gezicht gaat van vrolijk terug naar ernstig. Ze spit zwijgend alle schappen door, zwembroeken genoeg, maar allen zonder binnenzakje. Om de pijnlijke stilte te doorbreken vraagt ze nerveus aan mij wat mijn maat is, mijn schaapachtige blik maakt duidelijk dat dit een zinloze vraag is.  Je moet dat soort zaken ook niet aan mannen vragen.
Op het moment dat ze bijna opgeeft krijgt ze een brainwave, roept blij “espera (wacht)”  en rent naar achteren en komt even later weer terug met een vers stapeltje zwembroeken, “Calvin Klein”  fluistert ze op een samenzweerderige toon in mijn oor en toont de binnenkant (met zakje!), duwt de stapel in mijn handen. Nadat ik heb gepast loop ik met mijn keuze terug naar de kassa waar inmiddels een tweede dame is bijgekomen.
De eerste legt het hele verhaal uit aan de tweede, het binnenzakje, de sleutels, alles.
Maar als hij geld bij zich heeft, dan wordt dat toch nat?” vraagt de tweede zich af.
De eerste schudt haar hoofd, “alleen sleutels”. “En je kunt het zakje niet afsluiten, stel dat hij wild gaat zwemmen, sport of zo. Je hebt hier ieder jaar in mei die triathlon ‘Ironman Lanzarote‘ voor al die buitenlanders? En hij is toch een buitenlander?”.
De eerste glimlacht meewarig en schudt weer haar hoofd, zij heeft mij namelijk zien binnen waggelen, deze man is geen “Ironman Lanzarote”. Ik mag nu eindenlijk afrekenen en krijg mijn zwembroek mee, keurig in een papieren zakje van de lingeriezaak.Ik in mijn gloednieuwe Calvin Klein

This entry was posted in Uncategorized and tagged . Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.